... اسباب كشي اجباري در دو ماهگي رادين جون ...

به نام خدا

اسباب کشی اجباری ما                                                                      ٢٧/09/1390

صبح جمعه است و بابا محسن به همراه بابا حبیب و عموها و بابا احمد در حال جابه جایی اسباب اثاثیه خونه ما به خونه دیگه که قرار مدت کوتاهی تا آماده شدن خونمون اونجا باشیم هستند...

از عید 1390 که فهمیدیم داریم مامان بابا می شیم ،تصمیم به خرید خونه گرفتیم تا نی نی مون تو آرامش بزرگ بشه ، تو خونه خودش . واسه همین یه خونه مناسب رو پیش فروش کردیم و قرار شد همونجایی که هستیم بمونیم تا آماده شدن خونمون. اما یهو درست یک ماه و نیم بعد از تولد پسری به خاطر ازدواج ناگهانیه پسر صاحب خونه ، مجبور به اباب کشی بی موقعی شدیم  و به خونه ایی که بابا حبیب به تازگی تو کوچه پشتی خونهایی که بودیم خریده بود نقل مکان کردیم...

اسباب کشی همون و بهم ریختن اعصاب من هم همون . بد اخلاق شده بودم و با بابایی بد تا می کردم. اصلا حال و حوصله نداشتم.آخه تو این شرایط اصلا وقت اسباب کشی نبود نه واسه من نه واسه رادین . جایی هم که رفته بودیم اصلا مناسب روحیه من نبود .خونه بدی نبود ، اما واسه وسایل من خیلی کوچیک بود.اتاق پسری رو که اصلا نچیدم ، اینقدر کوچیک بود که ، تختش رو که نمی شد اصلا باز کرد .

کار زیاد و چیدمان وسائل غیر ضروری برای ما که  قرار بود مدت کوتاهی اینجا باشیم بی مورد بود .

اما امیدوارم هر چه سریع تر خونه خودمون حاضر بشه و از اینجا نجات پیدا کنیم...